دیابت در کودکان

دیابت در کودکان

دیابت یک بیماری مزمن است که باعث ایجاد مشکلاتی در توانایی بدن برای تبدیل غذا – به ویژه قندها (کربوهیدرات ها) – به سوخت بدن می شود. گلوکز خون بالا ناشی از عدم درمان مناسب دیابت می تواند طی سالیان متمادی به قلب، عروق خونی، کلیه ها، چشم ها و سیستم عصبی آسیب برساند.

اشکال دیابت
دو نوع رایج دیابت، دیابت نوع 1 و 2 نامیده می شوند. هر دو شکل ممکن است در هر سنی بروز کنند، اما احتمال ابتلای کودکان به دیابت نوع 1 بیشتر است.

انواع دیابت
انواع دیابت در کودکان مشابه بزرگسالان است. انواع شامل

  • پیش دیابت
  • دیابت نوع 1
  • دیابت نوع 2انواع دیابت

همچنین بخوانید: تغذیه کودکان و نکاتی که باید رعایت کنید

پیش دیابت وضعیتی است که در آن سطح گلوکز خون به حدی بالاست که نمی توان آن را طبیعی دانست اما آنقدر بالا نیست که بتوان آن را دیابت تلقی کرد. در بین کودکان، پیش دیابت در میان نوجوانان چاق بیشتر است. این در بیش از نیمی از نوجوانان موقتی است، اما بقیه به دیابت مبتلا می شوند، به ویژه آنهایی که به افزایش وزن ادامه می دهند

دیابت نوع 1
دیابت نوع 1 زمانی رخ می دهد که لوزالمعده انسولین کمی تولید کند یا اصلا انسولین تولید نمی کند. دیابت نوع 1 شایع ترین نوع در بین کودکان است که باعث حدود دو سوم موارد دیابت می شود. یکی از شایع ترین بیماری های مزمن دوران کودکی است. تا سن 18 سالگی، از هر 350 کودک، 1 کودک به دیابت نوع 1 مبتلا می شود. اخیراً تعداد کودکان مبتلا به ویژه در کودکان زیر 5 سال افزایش یافته است.

دیابت نوع 1 می تواند در هر زمانی در دوران کودکی، حتی در دوران نوزادی ایجاد شود، اما معمولاً بین 4 تا 6 سالگی یا بین 10 تا 14 سالگی شروع می شود.

در دیابت نوع 1، لوزالمعده انسولین کافی تولید نمی کند، زیرا سیستم ایمنی به سلول های پانکراس که انسولین می سازند (سلول های جزیره ای) حمله می کند و آنها را از بین می برد. چنین حمله ای ممکن است توسط عوامل محیطی در افرادی که ژن های خاصی را به ارث برده اند که آنها را مستعد ابتلا به دیابت می کند، تحریک شود. این ژن ها در میان گروه های قومی خاص (مانند اسکاندیناوی ها و ساردینی ها) بیشتر دیده می شود. بستگان نزدیک یک فرد مبتلا به دیابت نوع 1 در معرض افزایش خطر ابتلا به دیابت هستند. برادران و خواهران حدود 4 تا 8 درصد و دوقلوهای همسان در معرض خطر 30 تا 50 درصدی هستند. خطر ابتلا به دیابت برای کودکی که والدینی مبتلا به دیابت نوع 1 دارند، در صورت ابتلای پدر، حدود 10 درصد و در صورت ابتلای مادر، حدود 4 درصد است.

کودکانی که دیابت نوع 1 دارند بیشتر در معرض خطر برخی اختلالات دیگر هستند که در آن سیستم ایمنی بدن به خود حمله می کند (اختلالات خود ایمنی)، به ویژه انواع خاصی از بیماری تیروئید و بیماری سلیاک

چشم پزشکی

رزرو نوبت دهی اینترنتی متخصص کودکان

شما عزیزان می توانید برای رزرو نوبت اینترتی پزشک مود نظر خود بر روی دکمه مقابل، کلیک کنید.

دیابت نوع 2
دیابت نوع 2 به این دلیل رخ می دهد که سلول های بدن به اندازه کافی به انسولین (به نام مقاومت به انسولین) پاسخ نمی دهند. برخلاف دیابت نوع 1، لوزالمعده همچنان می تواند انسولین بسازد اما نمی تواند انسولین کافی برای غلبه بر مقاومت به انسولین بسازد. این کمبود اغلب به عنوان کمبود نسبی انسولین در مقابل کمبود مطلق مشاهده شده در دیابت نوع 1 نامیده می شود. در میان کودکان، دیابت نوع 2 عمدتاً در نوجوانان رخ می دهد، اما در میان کودکان دارای اضافه وزن یا چاق به طور فزاینده ای رایج می شود. تا دهه 1990، بیش از 95 درصد از کودکان مبتلا به دیابت، دیابت نوع 1 داشتند، اما در حال حاضر حدود یک سوم کودکانی که به تازگی به دیابت مبتلا شده اند، دیابت نوع 2 دارند. دیابت نوع 2 معمولاً پس از شروع بلوغ ایجاد می شود. اگرچه بسیاری از کودکان بین 10 تا 14 سالگی به دیابت نوع 2 مبتلا می شوند، اما بیشترین میزان در اواخر نوجوانی، بین 15 تا 19 سالگی رخ می دهد (به چاقی در نوجوانان مراجعه کنید). در مقایسه با کودکان مبتلا به دیابت نوع 1، کودکان مبتلا به دیابت نوع 2 بسیار بیشتر احتمال دارد که خویشاوندان درجه یک مبتلا به دیابت نوع 2 داشته باشند.
سایر کودکانی که در معرض خطر بالاتر ابتلا به دیابت نوع 2 قرار دارند شامل کسانی هستند که

دارای اضافه وزن (وزن بیش از 85 درصد از کودکان با سن، جنس و قد مشابه)، به ویژه آنهایی که چاق هستند (وزن بیش از 95 درصد از کودکان با سن، جنس و قد مشابه) – داشتن والدین، خواهر و برادر، خاله، عمو یا پدربزرگ و مادربزرگ مبتلا به دیابت نوع 2 (60 تا 90 درصد) – فشار خون بالا، سطوح بالای چربی خون، آپنه انسدادی خواب، چین خوردگی های پوستی تیره و ضخیم روی پشت گردن (آکانتوز نیگریکانس)، کبد چرب، سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) یا یک مشکل کوچک برای بارداری -سن وزن هنگام تولد – فعالیت بدنی ندارند.

همچنین بخوانید: سرطان خون در کودکان

علائم دیابت در کودکان و نوجوانان

علائم دیابت در کودکان و نوجوانان

سطح بالای گلوکز خون باعث انواع علائم فوری و عوارض طولانی مدت می شود.

دیابت نوع 1
علائم به سرعت در دیابت نوع 1، معمولاً طی چند روز تا چند هفته، ظاهر می‌شوند و معمولاً در یک الگوی معمول ظاهر می‌شوند. سطح بالای گلوکز خون باعث ادرار بیش از حد کودک می شود. کودکان ممکن است رختخواب خود را خیس کنند یا در طول روز قادر به کنترل مثانه خود نباشند. کودکانی که آموزش توالت ندارند ممکن است پوشک خیس یا سنگین را افزایش دهند. این از دست دادن مایعات باعث افزایش تشنگی و مصرف مایعات می شود. حدود نیمی از کودکان وزن کم می‌کنند و رشدشان دچار اختلال می‌شود. برخی از کودکان دچار کم آبی بدن و در نتیجه ضعف، خستگی و نبض سریع می شوند. کودکان همچنین ممکن است به دلیل کتون ها (محصولات جانبی تجزیه چربی) در خونشان حالت تهوع و استفراغ داشته باشند. بینایی ممکن است تار شود. اگر علائم ناشی از دیابت تشخیص داده نشود و درمان نشود، کودکان ممکن است به کتواسیدوز دیابتی مبتلا شوند.

دیابت نوع 2
بسیاری از کودکان هیچ علامتی ندارند و پزشکان دیابت نوع 2 را تنها زمانی تشخیص می‌دهند که آزمایش خون یا ادرار به دلایل دیگر (مانند هنگام تمرین فیزیکی قبل از ورزش یا رفتن به کمپ) انجام شود. علائم در کودکان مبتلا به دیابت نوع 2 خفیف تر از دیابت نوع 1 است و کندتر رشد می کند. والدین ممکن است متوجه افزایش تشنگی و ادرار کردن کودک شوند یا فقط علائم مبهمی مانند خستگی را مشاهده کنند. احتمال ابتلا به کتواسیدوز یا کم آبی شدید در کودکان مبتلا به دیابت نوع 2 کمتر از افراد مبتلا به دیابت نوع 1 است.

عوارض دیابت در کودکان و نوجوانان

دیابت می تواند عوارض فوری و عوارض طولانی مدت ایجاد کند. جدی ترین عارضه فوری کتواسیدوز دیابتی است.
عوارض طولانی مدت معمولاً به دلیل مسائل اجتماعی و روانی یا مشکلات عروق خونی است. اگرچه مشکلات رگ های خونی سال ها طول می کشد تا دیابت ایجاد شود، اما هرچه کنترل دیابت بهتر باشد، احتمال بروز عوارض کمتر می شود

اشتراک گذاری:

  • هنوز نظری ندارید.
  • افزودن دیدگاه
    Verification: 21c1a9e26c75b00f